/”Aby żyć w społeczności piękna, gdzie sacrum sąsiaduje z profanum, silniejsi niż sobie wyobrażamy, musimy być całością. (…)
Twórzmy życie! Musimy uwierzyć w siły urzeczywistnienia, musimy stale przekraczać to, co wydaje się, że jest pełnią (bo pełni nie ma). Musimy stale wychodzić do niewidzialnego, ale istniejącego, by zwyciężyć siebie. Dla naszego życia, naszej rzeczywistości.”/